Στόχοι

Η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας, ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1997 από μια ομάδα πρωτοπόρων αναισθησιολόγων με εξειδίκευση στην Αλγολογία και σήμερα αριθμεί περισσότερα από 500 μέλη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων, κυρίως όμως εξειδικευμένοι στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, φυσιοθεραπευτές, εθελοντές. Η εταιρεία μας είναι μέλος της Ευρωπαικής Εταιρείας Παρηγορικής Αγωγής -φροντίδας – (EAPC) και μέλος της ομάδας εργασίας Παρηγορικής Φροντίδας Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ECEPT).

Στόχοι και προσανατολισμοί της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. είναι:

  • Ανακούφιση του Χρόνιου Πόνου και του Πόνου των Καρκινοπαθών και των συνοδών βασανιστικών συμπτωμάτων με στόχο την Ποιότητα Ζωής και την Αξιοπρεπή Διαβιωση, στηριζοντας συγχρόνως και τις Ψυχολογικές, Κοινωνικές και Πνευματικές ανάγκες των Ασθενών
  • Κατ’Οικον Νοσηλεία με Ιατρική και Νοσηλευτική Φροντίδα
  • Ψυχολογική Υποστήριξη ασθενών τελικού σταδίου και των συγγενών και φροντιστών τους, τοσο στο Νοσοκομείο όσο και στο Σπίτι
  • να αποτελεί σημείο επιστημονικής αναφοράς με την προβολή «Κατευθυντήριων Οδηγιών» σχετικών με τη διάγνωση και αντιμετώπιση του πόνου και των λοιπών συμπτωμάτων.
  • να προάγει την εκπαίδευση και εξειδίκευση επιστημόνων υγείας (γιατρών, νοσηλευτών κ.ά.) καθώς και την ενημέρωση ασθενών, φροντιστών και κοινού.
  • να προβάλει τις θέσεις της και να προσφέρει σύγχρονη ενημέρωση μέσω του περιοδικού που εκδίδει, με τίτλο «Παρηγορική Φροντίδα».
  • να προάγει κάθε μορφή εθελοντισμού.
  • να αγωνίζεται για τη θεσμοθέτηση των κέντρων πόνου και παρηγορικής αγωγής στα νοσοκομεία, για την εφαρμογή της υπουργικής απόφασης του 1992 για κατ’οίκον νοσηλεία στους οργανισμούς των νοσοκομείων, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στα νοσοκομεία για στελέχωση των κέντρων πόνου και παρηγορικής φροντίδας, για νοσοκομειακές κλίνες για αντιμετώπιση των ημερήσιων αναγκών των ασθενών τελικού σταδίου κ.ά.
  • να αγωνίζεται για την αλλαγή της αναχρονιστικής συνταγογράφησης ναρκωτικών και διάθεσης στο εμπόριο όλων των σύγχρονων σκευασμάτων οπιοειδών.

 

Για να επιτύχουμε τους στόχους μας, συνεργαζόμαστε με πολλές άλλες ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, όπως, με την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Παρηγορικής Αγωγής (EAPC), την Ευρωπαική Εταιρεία Συνομοσπονδιών Πόνου (ΕFIC), το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόνου (WIP), την Eλληνική Εταιρεία Αλγολογίας, τηv Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία κά. Συμμετέχουμε επίσης σε ερευνητικά ευρωπαϊκά προγράμματα (Prisma, Atom Project κά), καθώς και σε ελληνικές επιτροπές και προγράμματα μελέτης και καταγραφής (π.χ. Σχέδιο Δράσης κατά του Καρκίνου).

Η αναγκαιότητα ύπαρξης της Εταιρίας μας προέκυψε από το γεγονός ότι και στη χώρα μας, όπως και παγκόσμια, και τηρουμένων των αναλογιών, μεγάλος αριθμός ατόμων υποφέρει από χρόνιο πόνο (πόνο που διαρκεί πάνω από 3-6 μήνες), καρκινικής ή μη αιτιολογίας, καθώς και από μια σειρά από βασανιστικά για τη ζωή του συμπτώματα (έμετος, καχεξία, ανορεξία κλπ). Πάσχει επίσης η πνευματική και ψυχική τους συνιστώσα, αν λάβουμε υπ’όψιν μας ότι κάθε άτομο αποτελεί μια πολυδιάστατη οντότητα.

Πιο συγκεκριμένα, παγκόσμια αναφέρεται ότι 6 εκ. ασθενείς παρουσιάζουν κάθε χρόνο καρκίνο και 4,3 εκ. πεθαίνουν από τη νόσο. Στη χώρα μας καταγράφονται 20.000 – 25.000 θάνατοι ετησίως. Ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Ο πόνος αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα σε ποσοστό 20 – 50% των ασθενών αρχικού σταδίου, 50-70% των ασθενών υπό θεραπεία, ενώ το 60 – 84% των ασθενών με προχωρημένη νόσο ή νόσο τελικού σταδίου υποφέρουν από σύνδρομα χρόνιου πόνου οφειλόμενα στη νόσο, την εξέλιξή της, τη θεραπεία ή ακόμη και την υποθεραπεία.

Ο πόνος επιδρά καθοριστικά στην ποιότητα ζωής των καρκινοπαθών, των οποίων σήμερα το προσδόκιμο επιβίωσης παρατείνεται λόγω εξέλιξης στο πεδίο της αντινεοπλασματικής θεραπείας. Παράλληλα, κάθε χρόνο εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από χρόνιο πόνο μη καρκινικής αιτιολογίας, όπως είναι ο πόνος μέσης, οι μυοσκελετικοί πόνοι, ο νευροπαθητικός πόνος, οφειλόμενος σε έρπητα ζωστήρα ή διαβήτη, η κεφαλαλγία κά.

Καρκινοπαθείς ασθενείς αλλά και ασθενείς με χρόνια νοσήματα όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η σκλήρυνση κατά πλάκας, τα εγκεφαλικά επεισόδια,η καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια, η ινομυαλγία κ.ά. παρακολουθούνται στα Ιατρεία Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας, σε συνεργασία με τους θεράποντες ιατρούς. Εκεί, εκτός της φαρμακευτικής αντιμετώπισης, εφαρμόζονται ειδικές παρεμβατικές τεχνικές, όπως διηθήσεις, ενδαρθρικές εγχύσεις, αποκλεισμοί πλεγμάτων και νεύρων, επισκληρίδιοι αποκλεισμοί, τοποθετήσεις πλήρως εμφυτευμένων συστημάτων νωτιαίας αναλγησίας, τοποθετήσεις μόνιμων επισκληριδίων καθετήρων, εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων, κεντρική και περιφερική διέγερση. Επίσης συχνά εφαρμόζονται επικουρικά εναλλακτικές θεραπείες όπως βελονισμός, σιάτσου, μουσικοθεραπεία, ρεφλεξοθεραπεία κ.ά.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι ασθενείς με καρκίνο και χρόνια νοσήματα ότι, από το 1986 η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) αποφάσισε πως πρέπει να αντιμετωπίζονται στα ειδικά Κέντρα Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας. Απαιτείται ολιστική αντιμετώπιση, δηλαδή όχι μόνο αντιμετώπιση του πόνου τους αλλά και των συνοδών συμπτωμάτων με στόχο την υποστήριξη της ποιότητας ζωής τους.

Οι ασθενείς θα πρέπει να τυγχάνουν φροντίδας από ειδικό αλγολόγο, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, φυσιοθεραπευτή, νοσηλευτή, στην προσπάθεια της ολιστικής προσέγγισης καθώς και από γιατρούς συναφών ειδικοτήτων.

Σημαντική επίσης παράμετρος είναι η εξασφάλιση ποιότητας ζωής των ασθενών με καρκίνο ή χρόνιο νόσημα, όποιας αιτιολογίας. Ανατρέχοντας στη διεθνή βιβλιογραφία διαπιστώνουμε την ύπαρξη μεγάλου αριθμού άρθρων και μελετών με θέμα την ποιότητα ζωής, ενώ η οργάνωση δομών σχετικών με την ανακούφιση του πόνου και την παροχή παρηγορικής φροντίδας και η ενσωμάτωσή τους στο σύστημα υγείας, προσφέρει και οικονομικό όφελος για την κοινωνία.

Στην Ελλάδα, από το 1986 που η ΠΟΥ διακήρυξε ότι οι ασθενείς με χρόνιο πόνο και οι ασθενείς τελικού σταδίου πρέπει να αντιμετωπίζονται σε εξειδικευμένα κέντρα (Ιατρεία Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας) και από πολυδύναμη ομάδα, τα βήματα που έγιναν μπορούμε να τα αξιολογήσουμε ως ελάχιστα. Πιο συγκεκριμένα, αναγνωρίστηκε νομοθετικά η παρηγορική και ανακουφιστική φροντίδα με τον νέο κώδικα ιατρικής δεοντολογίας (Νόμος 3418/2005), δημοσιεύτηκε υπουργική απόφαση (ΔΥ 8/13/οικ.89126/17-8-07) περί δημιουργίας ξενώνων παρηγορικής φροντίδας και υπουργική απόφαση (Υμα/οικ 162017/19-12-07) με την οποία για πρώτη φορά θεσμοθετείται στην χώρα μας πλαίσιο για την οργάνωση και λειτουργία μονάδων ανακούφισης χρόνιου πόνου. Επίσης ανακοινώθηκε το 1ο Σχέδιο Δράσης κατά του Καρκίνου (2008-2012) και το 2ο Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο (2012-2014).

Όλα όμως παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, αν λάβουμε υπ’όψιν μας ότι τα Ιατρεία Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας δεν έχουν ακόμη συμπεριληφθεί στους οργανισμούς των κρατικών νοσοκομείων, δεν υπάρχουν δομές Ξενώνα & Κατ’ Οίκον Νοσηλείας στα αντικαρκινικά τουλάχιστον νοσοκομεία της χώρας, και όπου υπάρχουν, υπολειτουργούν.

Ωστόσο, το ΔΣ της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. και τα μέλη της πάντα θα αγωνίζονται στο πλευρό του Έλληνα ασθενούς και πιστεύουμε ότι η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. θα αποτελεί ένα παράθυρο επιστημονικής γνώσης και συμβουλών για τον Έλληνα γιατρό, τον Έλληνα ασθενή και το περιβάλλον του.

Copyright © 2013 ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.. All rights reserved.