Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων & Παρηγορικής Φροντίδας 2024
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
12 Οκτωβρίου 2024: Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας
Το 2024 συμπληρώνονται 10 χρόνια από το ψήφισμα της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας (World Health Assembly) για την Παρηγορική Φροντίδα. Το ψήφισμα του διοικητικού σώματος του ΠΟΥ καλούσε όλες τις χώρες να «ενισχύσουν
την παρηγορική φροντίδα ως συστατικό της ολοκληρωμένης φροντίδας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής». Η διεθνής επιστημονική κοινότητα έρχεται φέτος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας 2024, στις 12 Οκτωβρίου, να απευθύνει το ερώτημα: Εισακούστηκε το ψήφισμα; Τι έχει εφαρμοστεί από τις κυβερνήσεις; Mε την ευκαιρία η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. (ξανα)ρωτά: Γιατί δεν έχουν λυθεί ακόμα τα προβλήματα παροχής Παρηγορικής Φροντίδας στην Ελλάδα;
Η Παρηγορική Φροντίδα είναι η ενεργητική ολιστική φροντίδα ατόμων όλων των ηλικιών με σοβαρό σχετιζόμενο με την υγεία “υποφέρειν” το οποίο οφείλεται σε σοβαρή ασθένεια και ειδικά εκείνων που βρίσκονται πλησίον του τέλους της ζωής. Στοχεύει να βελτιώσει την ποιότητας ζωής των ασθενών, των οικογενειών και των φροντιστών τους. Το σχετιζόμενο με την υγεία “υποφέρειν” είναι σοβαρό, όταν δεν μπορεί να ανακουφιστεί χωρίς Iατρική παρέμβαση και όταν διαταράσσει τη φυσική, κοινωνική, πνευματική και/ή συναισθηματική λειτουργία. Περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως χρειάζονται κάθε χρόνο παρηγορική φροντίδα. Η ανάγκη για την παροχή της, ειδικά στα συστήματα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, γίνεται εντονότερη λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, της αύξησης των μη μεταδοτικών και άλλων χρόνιων ασθενειών, της ανάγκης όλο και περισσότερων παιδιών για τις υπηρεσίες της. Η ενσωμάτωση της παρηγορητικής φροντίδας στα κρατικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης είναι αναπόσπαστο μέρος του αιτήματος για Παγκόσμια Κάλυψη Υγείας, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας από οικονομικούς κινδύνους, ενώ η ανεπαρκής ενσωμάτωσή της συμβάλλει στην έλλειψη δίκαιης πρόσβασης σε αυτά. Ο Παγκόσμιος Άτλαντας της Παρηγορικής Φροντίδας, στην εκπόνηση του οποίου συμμετείχε και η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.) έδειξε ότι λιγότερο από το 15% ενηλίκων και παιδιών που χρειάζονται υπηρεσίες παρηγορικής φροντίδας την λαμβάνουν. Περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο με πόνο και άλλα εξαιρετικά επώδυνα συμπτώματα, λόγω έλλειψης πρόσβασης στην παρηγορική φροντίδα και την θεραπεία του πόνου. Δυστυχώς, η ανάπτυξη της παρηγορητικής φροντίδας ανά τον κόσμο δεν ακολουθεί το μοντέλο δημόσιας υγείας που υποστηρίζεται από τον ΠΟΥ, ο οποίος δίνει έμφαση στην πολιτική, την εκπαίδευση, τη διαθεσιμότητα των φαρμάκων, την ενδυνάμωση της κοινότητας, την έρευνα και εφαρμογή των επιστημονικών καινοτομιών.
Τα αιτήματα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας περιλαμβάνουν:
- Βασική κατάρτιση και συνεχή εκπαίδευση ενσωματωμένη στον κορμό όλων των προπτυχιακών προγραμμάτων εκπαίδευσης στις σχολές επαγγελματιών Υγείας( ιατρική, νοσηλευτική, ψυχολογίας, φυσιοθεραπείας, κοινωνικών λειτουργών κ.λ.π.)
- Συνεχή και επαρκή εκπαίδευση σε όλο το εύρος της νοσοκομειακής και κοινοτικής υγειονομικής περίθαλψης, από τους φροντιστές των ασθενών έως τους εργαζόμενους σε σχετικές ΜΚΟ.
- Άμεση πρόσβαση και απρόσκοπτη διαθεσιμότητα όλων των διεθνώς ελεγχόμενων φαρμάκων για την θεραπεία του πόνου, η οποία παραμένει αδικαιολόγητα ανεπαρκής σε πολλές χώρες.
- Επαρκείς μηχανισμούς και προγράμματα χρηματοδότησης για την παρηγορική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων και των ιατρικών προϊόντων, ιδίως σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
- Αξιολόγηση των αναγκών για κατ’οίκον παρηγορική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της φαρμακευτικής αγωγής για τη διαχείριση του πόνου.
Σε ό,τι αφορά την ελληνική κατάσταση, η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ως πιστοποιημένη επιστημονική εταιρεία – μέλος διεθνών κι ευρωπαϊκών επιστημονικών οργανισμών έχει επανειλημμένως, με διαβήματα, επιστολές, δημόσιες τοποθετήσεις, προσφυγή στον Συνήγορο του Πολίτη, ακαδημαϊκές έρευνες, συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, συνεργασία με τοπικούς και διεθνείς φορείς, έχει καταδείξει την αδικαιολόγητα χαμηλή προσφορά υπηρεσιών θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας στην χώρα μας κι έχει διατυπώσει συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις. Ενδεικτικά:
- Είναι απαράδεκτη η μη αποζημιούμενη συνταγογράφηση του υδατικού διαλύματος μορφίνης στην Ελλάδα. Πρόκειται για το πιο εύχρηστο σκεύασμα καθώς δεν απαιτεί επεμβατική πράξη από επαγγελματία υγείας για τη λήψη του και θα έπρεπε να είναι προσβάσιμο και αποζημιούμενο σε κάθε ασθενή που υποφέρει, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αυτή τη στιγμή είναι μη αποζημιούμενο, με αποτέλεσμα ένας ογκολογικός ασθενής να χρειάζεται να πληρώσει, ανάλογα με την απαιτούμενη νομοθεσία, ακόμη και 1000Ε/μήνα για να το προμηθευτεί (στην Ελλάδα κυκλοφορεί με 20Ε το φιαλίδιο όταν στην γειτονική Ιταλία οι ασθενείς μπορούν να το προμηθευτούν με 8Ε).
- Είναι απαράδεκτο να λείπει από το κρατικό μονοπώλιο η σκόνη μορφίνης, με την οποία μπορεί να κατασκευάζεται διάλυμα μορφίνης άμεσης απελευθέρωσης, και να διατίθεται δωρεάν με βάση το άρθρο 81 του Ν 5007/2022. Η ΠΑΡΗ.ΣΥΑ. έχει κάνει επανειλημμένες καταγγελίες για το γεγονός αυτό.
- Είναι απαράδεκτη η μη συνταγογράφηση και αποζημίωση από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς των ιατρικών πράξεων θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας.
- Είναι απαράδεκτη η σχεδόν παντελής έλλειψη κλινών παρηγορικής φροντίδας στη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει 0,02 ξενώνες ανά 100.000 πληθυσμού όταν σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Άτλαντα για την Παρηγορική Φροντίδα απαιτούνται 2 ξενώνες / 100.000 πληθυσμού (προτελευταίοι στην Ευρώπη)
- Είναι απαράδεκτη η μη συμπερίληψη των Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας των δημοσίων νοσοκομείων στο νομοσχέδιο για την ανακουφιστική φροντίδα, το οποίο παρά την ψήφισή του δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί. Τα συγκεκριμένα ιατρεία, που εξακολουθούν να λειτουργούν εθελοντικά χάρη στην ενσυναίσθηση γιατρών και νοσηλευτών καθώς τα περισσότερα παραμένουν εκτός του οργανισμού των νοσοκομείων, θα μπορούσαν να συνεισφέρουν ουσιαστικά και στην κατ’οίκον νοσηλεία ασθενών της περιφέρειας που έχουν ανάγκη θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας. Σημειώνουμε ότι η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. προσφέρει δωρεάν μέσω του δικτύου των μελών της και στο πλαίσιο του εθελοντισμού την πιστοποιημένη υπηρεσία σε Αττική, Ρέθυμνο, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα. Ωστόσο υποστηρίζουμε σε όλους τους τόνους ότι η συνολική κάλυψη του πληθυσμού δεν μπορεί να επαφίεται στην κοινωνία των πολιτών αλλά να παρέχεται από το κράτος.
- Είναι προβληματική η έλλειψη υποχρεωτικής προπτυχιακής εκπαίδευσης στην θεραπεία του πόνου και την παρηγορική φροντίδα στην χώρα μας. Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. έχει συμβάλλει στο προπτυχιακό μάθημα επιλογής του ΕΚΠΑ καθώς και σε εξειδικευμένα σεμινάρια μεταπτυχιακών πανεπιστημιακών προγραμμάτων. Ωστόσο η χώρα μας οφείλει να εντάξει το μάθημα Πόνος και Παρηγορική Φροντίδα ως υποχρεωτικό στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών των ιατρικών και άλλων υγειονομικής κατεύθυνσης σπουδών.
Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. εδώ και 27 χρόνια, μέσα από το εκπαιδευτικό, ενημερωτικό και θεσμικό της ρόλο αλλά και μέσα από την δωρεάν παροχή υπηρεσιών θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας, αγωνίζεται για την εφαρμογή των αιτημάτων της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας στη χώρα μας. Για όλες αυτές τις δράσεις η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. μπήκε επίσημα στον Παγκόσμιο Χάρτη της Παρηγορικής Φροντίδας
Για περισσότερες πληροφορίες, υλικό και παραπομπές επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. εδώ
#WHPCDay24 #10YearsOn #PalliativeCare #UHC #UniversalHealthCoverage #Health #HealthCare #Hospice #HumanRights #UHC2030 #WHO #Care #parhsya
Βιβλιογραφικές αναφορές
1) http://pallipedia.org/serious- health-related-suffering-shs/ και http://pallipedia.org/serious-illness/
IAHPC Global Project – Consensus Based Palliative Care Definition
Δημοσιεύσεις
Bήμα της Κω
https://vimatisko.gr/katigoria/epikairotita/12-oktovrioy-2024-pagkosmia-imera-ksenonon-ka
Ελληνική Ομοσπονδία Τυφλών
https://www.eoty.gr/parigoriki-frontida-proteleftaia-i-ellada-stin-parochi-klinon-stin-evropi/
Άσυλο Ανιάτων
https://asylonaniaton.gr/pagkosmia-imera-xenonon-kai-parigorikis-frontidas-2024/
Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών
https://www.kapa3.gr/parigoriki-frontida-proteleytaia-i-ellada-stin-parochi-klinon-stin-eyropi/
Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας
https://algologia.gr/%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%ce%b5%ce%bd%cf%8e%ce%bd%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b9/
Ιατρικός Σύλλογος Κυκλάδων
https://www.iscyclades.gr/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CF%8E%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9/
Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία
https://cancerhellas.org/tag/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CF%8E%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9/
Εξομολογήσεις
“Γιατρέ δεν έχω ανάσα!”. Αυτή είναι η φράση που με συνταράσσει σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας. Ακόμα δεν μπορώ να την συνηθίσω. Στο Σισμανόγλειο, το οποίο μετατρέψαμε σε νοσοκομείο Covid-19, μπήκαμε εξαρχής στην πρώτη γραμμή. Αντιμετωπίσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Δοκιμάστηκε όχι μόνο η σωματική αλλά και η ψυχική μας υγεία. Κληθήκαμε να διαχειριστούμε εκείνα τα δραματικά λεπτά πριν τη διασωλήνωση κατά την οποία ο καταπονημένος ασθενής γεμάτος φόβους, ανησυχίες ζητά να πει δυο λόγια στους αγαπημένους του, να εκμηστυρευτεί, να κλάψει, να πάρει μια ψυχική ανάσα πριν βυθιστεί στο άγνωστο. Δεν θα μπορούσα να διαχειριστώ επιτυχώς αυτή την κατάσταση αν δεν είχα την εμπειρία της Παρηγορικής Φροντίδας. Τα συνέδρια και της σεμινάρια της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ήταν το πολύτιμο εφόδιο που με στήριξε σε αυτή τη συνταρακτική εμπειρία”.
Μαρία Κοκολάκη
Διευθύντρια Αναισθησιολογικού Τμήματος & Ιατρείου Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας “Σισμανόγλειο”, Ταμίας ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., Αντιπρόεδρος Ε.Ε.ΚΑ.Α.
“Οι παρακάτω σκέψεις αποτελούν ευχαριστίες από τα βάθη της καρδιάς μου στην ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. και ιδιαίτερα προς την ιατρό κα. Σιαφάκα Ιωάννα και το νοσηλευτή κ. Μπερδούση Ιωάννη καθώς είχα προσωπική άριστη επαφή και συνεργασία μαζί τους αλλά και σε όσους συνδράμουν στο έργο τους ώστε η μητέρα μου να περάσει τις τελευταίες στιγμές της ζωής της ανακουφισμένη από πόνους στο σπίτι κοντά στην οικογένειά της. Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα από το θάνατό της. Ένας χρόνος με την έλλειψή της αλλά την ανακούφιση ότι το “μαρτύριο” τελείωσε. `{`…`}` Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά για την εμπειρία ενός έτους της άνισης αυτής μάχης, όμως επειδή όλα στο πεδίο κρίνονται θα πω μόνο θάρρος ως το τέλος κι όπου φτάσετε. Στη μνήμη της αλλά και στη δική μου, η ανιδιοτελεής βοήθειά σας είναι αξέχαστη”.
Σ.Μ.
(Τα στοιχεία του φροντιστή παραμένουν στη διάθεση της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.)
Είμαι ο Τ. Γ. από τις Σέρρες ,και με αυτή την επιστολή θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου ,για το ιατρικό ,νοσηλευτικό προσωπικό σας. Εδώ και 34 χρόνια πάσχω από τη νόσο του Κρον και έχω νοσηλευτεί ,κατά καιρούς σε περιφερειακά νοσοκομεία της χώρας μας αλλά και σε κρατικά νοσοκομεία της Μ.Βρετανίας, το St Mary’sHospital του Λονδίνου. Έτσι έχοντας τόση εμπειρία και τόσες εικόνες από νοσοκομεία μπορώ να πω ότι τώρα που είμαι κάτω από τη Σκέπη του ΘΕΟΥ αλλά και του ‘’ΘΕΑΓΕΝΕΙΟΥ-ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΟΝΟΥ’’ αισθάνομαι τόσο πολύ ικανοποιημένος ,αλλά και τόσο ασφαλής . Οσες ευχές, όσα ευχαριστώ και να σας πω θα είναι λίγο για όλα αυτά που αισθάνομαι για σας κα Ανίσογλου και για τις συνεργάτιδες σας. Είναι λίγο γιατί χάρη σε σας αισθάνομαι πλέον ΑΣΦΑΛΗΣ. Είναι λίγο γιατί έχω εσάς τους «δικούς μου» άνθρωπος στους οποίους μπορώ να βασιστώ. Μπορώ να βασίζομαι πάνω σας γιατί εκτός του ότι έχετε πλήρη επιστημονική κατάρτιση έχετε και το καλύτερο φάρμακο, την ανθρωπιά σας, που ξέρω ότι θα σκύψετε και επιλύσετε το οποιοδήποτε πρόβλημα τώρα και στο μέλλον που θα μου παρουσιασθεί. Υ.Γ. Από καρδιάς ένα ταπεινό μικρό Ευχαριστώ
Γ. Τ. ΣΕΡΡΕΣ
(Το πλήρες όνομα του ασθενούς είναι στη διάθεση της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.)
Χαίρομαι που έχω τη δυνατότητα να σας μιλήσω για την ανακάλυψή μου. Είδα με τα μάτια μου, άγγιξα με τα χέρια μου, μύρισα το άνθος της βούλησης και της ανθρωπιάς σ’ ένα υπόγειο. Το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ, οι σωλήνες νερού απαρχαιωμένοι, ο αέρας εισβάλλει από έναν φεγγίτη μικρών διαστάσεων, που επιτρέπει μόνο να δει κάποιος τα παπούτσια των περαστικών, η ψευδοροφή προσπαθεί φιλότιμα να κρύψει καλωδιώσεις και να καλύψει υγρασίες, πάτωμα χιλιομπαλωμένο αλλά καθαρό. Εκεί, αντάμωσα εγώ ξάστερο ουρανό. Δέκα χρόνια τώρα, μετά την αφαίρεση του δεξιού άνω λοβού του πνεύμονά μου από καρκίνο, υποφέρω από χρόνιο νευροπαθητικό πόνο. Σε τούτο το μέρος προστρέχω, προσδοκώντας ανακούφιση. Δεν το διάλεξα τυχαία το αγαπημένο μου υπόγειο. Οι απαιτήσεις σαφείς, οι συστάσεις εξαιρετικές. Άριστη γνώση, φιλότιμο, ανθρωπιά. Σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια, όχι μόνο το επιβεβαιώνω, αλλά μιλώ στεντόρεια για φίλους, που διαθέτουν τη γνώση, την ψυχή και την αλήθεια τους καθημερινά κάτω από αντίξοες συνθήκες, βαριά πληγωμένους από την μη αναγνώριση της δουλειάς και της προσφοράς τους από την πολιτεία. Σκύβουν πάνω στον πόνο δαμάζοντάς τον. Δεν ζητούν ανταπόδοση, προσμένουν μόνο ένα ισχνό χαμόγελο λύτρωσης. Πιστεύω ακράδαντα πως τους κρατούν δυνατούς, ακμαίους και άγρυπνους στις επάλξεις, η ικανοποίηση και η ευγνωμοσύνη που αντιφεγγίζουν στα μάτια μας, στο πονεμένο βλέμμα όλων των ασθενών, οι οποίοι παλεύουμε σκληρά με το μαρτύριο του πόνου. Βέβαια, ανάμεσα σ’ εμάς, τους ασθενείς, υπάρχουν άνθρωποι οργισμένοι, αγενείς, αγνώμονες, ο καθείς ανάλογα με τον χαρακτήρα και την ποιότητα που φέρει. Κι όμως, όλοι αδιακρίτως αντιμετωπίζονται και περιθάλπονται με την ίδια ευσυνειδησία, την ίδια υπομονή και το ίδιο σθένος. Ως πολίτης ετούτης της χώρας, που δυστυχώς για λόγους υγείας, περιπλανήθηκα στα δημόσια νοσοκομεία της Αθήνας, οφείλω να επικεντρωθώ στο γεγονός, πως οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό τους, επιβάλλεται να απολαμβάνουν τον απόλυτο σεβασμό όλων μας, πράγμα που πρέπει να αποδεικνύουμε καθημερινά με την καταπολέμηση της παρατηρούμενης «αδημίας» στου αγώνες τους για καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής. Η σημασία του παρόντος ορίζεται από τον βαθμό διορατικότητας και εφαρμογής στο μέλλον, μετατρέποντας τη μελαγχολία σε αγώνες, όπου βρεθούμε, όπου σταθούμε, δημιουργώντας μοχλούς πίεσης στους αρμόδιους. Με τον σεβασμό και την αγάπη μου προς το ανθρώπινο δυναμικό του Ιατρείου Πόνου του Ιπποκράτειου νοσοκομείο Αθηνών.
Π. Α.
Tα στοιχεία της ασθενούς είναι στη διάθεση της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.
Δείτε το βίντεο για την Παγκόσμια Ημέρα Π.Φ. εδώ
 |
BONO – Τραγουδιστής των U2 «Στη ζωή προσπαθείς μόνος να διατηρήσεις την αξιοπρέπειά σου. Στον θάνατο όμως κάποιοι άλλοι το κάνουν αυτό για σένα. Η φιλοσοφία Ξενώνα με αγγίζει ιδιαίτερα γιατί έτσι αντιμετωπίστηκε ο πατέρας μου πριν πεθάνει από καρκίνο. Αυτοί οι άνθρωποι που εργάζονται στους Ξενώνες είναι ένα είδος αγγέλων. Σε συνοδεύουν στην πύλη του θανάτου, είναι η μαμή που σε παραδίδει στην επόμενη ζωή σου. Η άνεση και η ανακούφιση που σου εξασφαλίζουν είναι υποστηρικτική και απλώνεται στην οικογένεια, τους φίλους, τους συνεργάτες. Θα ήταν ευλογία αυτή τη φροντίδα να μπορούσε να την προσλάβει ο καθένας. Στις φτωχές χώρες που οι άνθρωποι πρέπει να παλεύουν για τη ζωή τους, οι συνθήκες του θανάτου αγνοούνται και δεν υπολογίζονται. Αλλά θα πρέπει να πούμε ότι το πώς φροντίζουμε τους ασθενείς μας και τους ανθρώπους που πεθαίνουν είναι ένα πείραμα που ελέγχει σφαιρικά τον ανθρωπισμό μας. Έτσι όπως παλεύουμε για ισότητα στη ζωή πρέπει να παλεύουμε για ισότητα στο θάνατο». |
 |
Sir Elton John «Η πρόσβαση σε καλύτερης ποιότητας φροντίδα, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσεις νόσο τελικού σταδίου, πρέπει να θεωρηθεί ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά παρόλα αυτά είναι ένα δικαίωμα που κάθε χώρα το αρνείται στους ανθρώπους της. Πρέπει να πείσουμε τις κυβερνήσεις ότι είναι απαραίτητο. Παρακαλώ ελάτε μαζί μου σε αυτή την πρωτοβουλία και κάντε τη φωνή σας να ακουστεί». |
ΜΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΩΣ
Της Joanna Davies
Ήμουν ένα τέλειο δημιούργημα
Όμως η μοίρα γύρισε, με κοίταξε
Και μου είπε: “σε γέλασα,
Ο χρόνος σου τελείωσε τώρα δες:”
Παιδικά όνειρα, εύθραυστα και ξηλωμένα
Ώριμα σχέδια, τρελά ταξίδια σε μακρινούς τόπους
Εκεί που θα’θελα να είμαι καλή, αλλά μάλλον δεν ήμουν.
Αυτό μες το κεφάλι μου με τρελαίνει
Κρύβω τα πρησμένα μάτια και την πληγωμένη περηφάνεια
Μου στέρησαν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου
Τώρα μου γελούν ειρωνικά
Όλα τα παράλογα σχέδιά μου
Γεμάτη δάκρυα
Η σάρκα είναι αδύνατη, το μυαλό πληγωμένο και βραδύ
Η ζωή συνεχίζεται, και μεις κάνουμε κύκλους
Ξέρω πως οι λέξεις δεν μπορούν να τα σκοτώσουν αυτά,
Αλλά δεν γίνεται να ζεις μόνο με την ελπίδα –
Ό,τι ωριμάσει, μπορεί να κοπεί.
Θα διαβώ τη θάλασσα για έναν πιο φωτεινό κόσμο
Θα με οδηγούν οι Άγγελοι, και θα κρατώ τους θησαυρούς της ζωής μου:
Κόρη, αδερφή, μητέρα και σύζυγος
Κι ο χρόνος σιγά-σιγά γύριζε το μαχαίρι.
Υπάρχει μια λύπη στα μάτια μου —
Κανείς δε μάντεψε –
Κανείς δεν προσπάθησε
Μερικοί νομίζουν πως θα είμαι μακριά,
Άλλοι ξέρουν πως θα είμαι μαζί τους κάθε μέρα.
Μα να θυμάσαι πως…
Είμαι ευλογημένη αγάπησα και αγαπήθηκα
Φίλοι ήρθαν κι έφυγαν
Εκείνοι που μου είπαν ψέμματα, που είπαν πως με νοιάζονταν
Με άφησαν πληγωμένη, με άφησαν περιφρονημένη και φοβισμένη
Αλλά οι καλοί έμειναν, έπαιξαν το παιχνίδι και έδοσαν
Φώτιση στο μικρό και τρομαγμένο αυτό κοριτσάκι
Να είναι ευλογημένη η μέρα που εσύ ήρθες στη ζωή μου
Ψάχνω τους Αγγέλους,
Μήπως βρω λίγη ειρήνη
Είναι καλά να μείνω εδώ;
Παρακαλώ φτερά μου, πάρτε με μακριά
Ξέρω πως ο Παράδεισος δίνει, και ο Παράδεισος παίρνει. Μα οι Άγγελοι
Με οδήγησαν σ’έναν ειρηνικό τόπο που δεν μπόρεσα να βρω μέσα μου
Το τώρα, όπως δεν το έχω δει ποτέ…
Είναι καλά να μείνω εδώ και να αναπαυθώ;
Παρακαλώ φτερά μου, πάρτε με μακριά
Ο Παράδεισος είναι πάντα δίπλα μας
Ο Παράδεισος ξέρει πως περιμένω να με βρουν
Έτσι, δε χρειάζεται να πω “αντίο”
Δελτία Τύπου
